Mediation permanente bewoning vakantiepark

Vakantiepark

Permanente bewoning op vakantie- en recreatieparken is in het algemeen niet toegestaan. Gemeenten kunnen een gedoogbeschikking afgeven om een deel van de huisjes of chalets toch permanent te laten bewonen. Gezien de woningnood is er ook druk vanuit de Rijksoverheid om meer en vaker permanente bewoning toe te staan, wat heeft geleid tot het instellen van een aanjaagteam om gemeenten te helpen hierin te voorzien. Maar de VNG en veel gemeenten zijn huiverig om er aan mee te werken, omdat het ook ongewenste bewoners in staat stelt om zich op een park te vestigen. Een gemeente heeft gevraagd om mediation bij het oplossen van een conflict over permanente bewoning van een recreatiepark.

Permanente bewoning

In dit geval heeft de gemeente de gedoogsituatie voor permanente bewoning willen beëindigen. Bewoners kregen een last onder dwangsom waar ze enorm van schrokken. Bovendien vond de veiligheidsregio uiteindelijk dat er maatregelen moesten worden genomen om de brandveiligheid te verzekeren. Dat resulteerde eveneens in een last onder dwangsom. Ondanks dat de eigenaar van het park het met beide besluiten in principe eens was, schoot de manier waarop het gebeurde hem, en ook enkele raadsleden, in het verkeerde keelgat. Temeer ook omdat de gemeente tot op het laatst woningzoekenden ('spoedzoekers') naar het park stuurde om daar te kunnen wonen.

De eigenaar vond wel dat voor de bewoners, waarvan sommigen al tientallen jaren op het park woonden, een nette oplossing moest worden gevonden. Wat betreft de brandveiligheid was hij ook van mening dat het park veilig moest zijn en was hij bereid daaraan mee te werken - lees: mee te betalen.

Verschil van mening

Waarom ging het dan toch nog mis? De eigenaar eiste duidelijkheid over de te nemen maatregelen. De last onder dwangsom gaf niet aan wát er dan moest gebeuren. Bijvoorbeeld, wat moest de capaciteit zijn van de aan te leggen bluswatervoorziening. Door door te vragen konden tijdens de mediation dit soort details worden opgelost.

De kosten van de bluswatervoorziening zouden volgens de eigenaar voor rekening van de gemeente moeten komen. Die vond dat de eigenaar zelf de kosten zou moeten dragen. Tijdens de mediation is hierover een compromis bereikt. 

Oplossing

Mijn conclusie is dat in dergelijke gevallen gemeenten veel duidelijker en klantgerichter zouden moeten opereren. De ondernemer is niet onwelwillend, maar heeft duidelijke, gedetailleerde instructies nodig. En als het dan moet, dan moet het maar. In dit geval was voor de eigenaar essentieel dat de gemeente bevestigde dat met het uitvoeren van de maatregelen, het park zou voldoen aan de brandveiligheidseisen en er geen nieuwe eisen zouden worden opgelegd, tenzij de regelgeving verandert. De gemeente heeft dit schriftelijk toegezegd.

Bouwen met hout

bouwen met hout ORGA-architect-Het-Houten-Huis

CO2 opslag avant la lettre

Mijn toenmalige collega Wim vertelde me over een idee dat hij had om de CO2-emissie te compenseren. 'We kunnen natuurlijk gaan bouwen met hout. Maar als we nou hout opslaan onder de grond, luchtdicht zodat het niet kan rotten, en de gekapte bossen weer aanplanten, dan onttrekken we flinke hoeveelheden CO2 aan de biosfeer en atmosfeer. Over een paar miljoen jaar is dat dan weer olie, maar in de tussentijd sla je CO2 op. We noemen het dan Begraven Bossen'. We praten hier over 1992! Toen was CO2 al een probleem. En toen was het idee om CO2 onder de grond op te slaan in ieder geval nog geen gemeengoed.

Ik vond het een lumineus idee: niet duur, goed uitvoerbaar, geen hoge drukken, of gevaarlijke emissies en netto CO2-negatief. Doen dus!

Houtbouw

Dit verhaal kwam weer bij me op bij het lezen van de commotie rondom bouwen in hout. Anders dan je zou verwachten, wordt het hout dat in de bouw gebruikt wordt, niet gezien als een CO2-sink. Een woning gaat tenminste 50 jaar mee en meestal nog veel langer en het gaat dan tegen je gevoel in dat het gebruikte hout dan niet kan gelden als compensatie voor de CO2-belasting van de betonnen fundering. De discussie hierover krijgt zelfs wat narrige uitingen. 'De betonindustrie houdt dit tegen omdat ze bang zijn voor de vergelijking met hout'. Inderdaad hebben de betonjongens een rapport laten verschijnen over de vergelijking tussen beton en CLT (cross-laminated timber). Brandjesblussers roepen dan dat beton en hout heel goed samen kunnen gaan. Maar dat is besides the point. Je mag veronderstellen dat de LCA-methodiek zodanig eenduidig is dat hiermee een onafhankelijke en onderbouwde vergelijking kan worden gemaakt. En het kost heel veel energie om cement voor beton te maken, en vrijwel geen energie om hout te winnen, te zagen en op de bouwplaats (of liever prefab) in elkaar te zetten. 

LCA volgens EN 15804

Dus op het eerste gezicht valt een LCA voor hout gunstiger uit dan voor beton. Maar er zijn wat aannames die ter discussie staan, zoals de levensduur en het mogelijke hergebruik. Als je er van uitgaat dat de levensduur 50 jaar is en het hout daarna verbrand wordt, dan is er geen sprake van een sink, of hoogstens een tijdelijke. Maar is dat zo? Waarom zou je een betonnen constructie wel opnieuw kunnen gebruiken en een houten niet? Waarom zou je prefab elementen niet kunnen demonteren en ergens anders opnieuw gebruiken met het idee dat je dan circulair bezig bent? En kan dat met beton wel? Dat telt allemaal mee in het tot stand komen van de rekenmethode volgens EN 15804, maar daarmee houdt de discussie niet op!

bouwen met hout FInnhouse6

Met andere woorden, in de LCA worden nog talloze aannames gedaan die de uitkomst beïnvloeden. En dat maakt de discussie troebel. De rekenmethode lijkt objectiever dan hij mogelijk is. Het zou daarom een goed ding zijn als het rapport in een peer-review door experts wordt beoordeeld. En dan liever niet door experts werkzaam bij beide productgroepen, maar door LCA-experts. En als je het dan nog steeds niet eens kunt worden, kun je met mediation tot een oplossing komen door terug te gaan naar de uitgangspunten. Dat hebben we in de 90-er jaren voor MilieuRelevante Product-Informatie (MRPI) ook gedaan.

Stikstof

Schaap

Stikstofwet aangenomen

Minister Schouten heeft haar Stikstof wet door de Tweede Kamer geloodst. Weliswaar met onvermoede bijstand van diverse partijen op de rechter- én linkerflank (SGP en SP). Daarmee is het probleem stikstof natuurlijk niet opgelost. Boeren slijpen al hun ploegscharen en de Farmers Defence Force is alweer op oorlogspad. Het blokkeren van distributiecentra van supermarkten is natuurlijk wel de goede plek om duidelijk te maken dat het afknijpen van hun verdienmodel een circulaire en natuurinclusieve landbouw met weinig stikstof uitstoot in de weg staat. Al hebben de FDF-boeren daar helemaal niets mee. 

De Stikstofwet is het antwoord van het kabinet op het falend overheidsbeleid van de afgelopen 40 jaar. Falend omdat het ontkennen van wettelijke regels, ondanks waarschuwingen van verschillende kanten, niet getuigt van een vooruitziende blik. En dat heeft de Raad van State dan ook hardhandig duidelijk gemaakt. Of de wet het goede antwoord is, moet nog blijken.

Meer lezen