Stikstof

Stikstof en natuur

Al lezend door de krant en op internet kun je niet heen om de stikstofproblematiek en alle acties tegen het falend overheidsbeleid. Falend omdat het ontkennen van wettelijke regels, ondanks waarschuwingen van verschillende kanten, niet getuigt van een vooruitziende blik. En dat heeft de Raad van State dan ook hardhandig duidelijk gemaakt.

More...

Wat nu?

Vraag is dan of zo’n ‘wicked problem’ op een of andere manier oplosbaar is. Kan beleidsbemiddeling hierin iets betekenen, of zijn de stellingen zodanig ingenomen dat er alleen nog maar geschoten kan worden? In polderland Nederland is het laten voortduren van de huidige vijandigheid niet gebruikelijk. Meestal wordt een hotemetoot aangesteld om met wijsheid en doortastendheid een oplossing te vinden. Nou dat deed Remkes, maar niet zoals het kabinet had verwacht. ‘Er moeten keuzes worden gemaakt, waarbij het onontkoombaar is dat er drastisch moet worden ingegrepen in veeteelt en verkeer.’

Nou zul je als boer de boodschap maar krijgen: veestapel inkrimpen, terwijl je net op de roze wolk van het afschaffen van de melkquota flink hebt geïnvesteerd in een nieuwe stal. Geen wonder dat je dan boos wordt. En al die VVD-ers die moeten slikken omdat hun heilige koe nog maar 100 mag. Hoe leggen ze dat uit?

Beleid bijsturen

Alle goede bedoelingen van Remkes ten spijt, vinger op de zere plek en zo, het vaststellen wat er moet gebeuren en daar een beleid met draagvlak op ontwikkelen, zijn heel verschillende dingen. Daarbij komt, waar nu gebouwd zou moeten worden, zijn er niet zo veel boeren die ‘warm’ gesaneerd kunnen worden. En overheidsbeleid blinkt in het algemeen niet uit in maatwerk. Alleen op gemeentelijke schaal kennen betrokkenen de situatie in detail, waardoor er op dat niveau wellicht mogelijkheden zijn. Dat gaat nog steeds van au, maar dan kun je ook compensatie vinden voor die au.

Wat willen de boeren? Een groot deel wil groter groeien en meer vee houden. Maar een belangrijk deel wil er ook mee ophouden. Elke dag stoppen er zes boeren omdat er geen toekomst of geen opvolging is, volgens Marc Calon, de LTO-voorman. Die boeren verkopen hun grond en soms hun boerderij, want dat is hun pensioen. Maar ze verkopen ook hun mestrechten. Daar kan de overheid ingrijpen door deze op te kopen of het onmogelijk te maken deze te verkopen. Net als met de emissierechten voor CO2 nemen dan de mogelijkheden om stikstof te verspreiden af. En dat kan hard gaan.

Conclusie

Iedereen 100 laten rijden gaat ons niet helpen. Een bouwbedrijf dat de emissierechten voor stikstof koopt van een boer die stopt, kan heel gemakkelijk voldoen aan eisen die aan het bouwen worden gesteld. En op dit moment kan hij na het bouwen die mestrechten alsnog gewoon verkopen! Beleidsbemiddeling kan op lokale en eventueel nationale schaal helpen het stikstofprobleem op te lossen. Maar dat de veestapel moet krimpen is daarbij een uitgangspunt, geen onderhandelingspunt.

Plaats een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.